Αλασκα αλιευτικων καταθεσω την εμπειρια και ταξιδευει σε Skwentna

The jangling of the telephone sliced through the darkness, shaking me to my core. Η jangling της τηλεφωνικης φετες μεσα απο το σκοταδι, ανακινωντας μου να μου πυρηνα. It was 4:30 am, and in the handful of instants before Ken could pick up the phone on his side of the bed, I imagined every possible disaster in the book. Ηταν 4:30 π.μ., και οι λιγες στιγμης πριν Ken θα μπορουσε να σηκωσετε το τηλεφωνο με το μερος του κρεβατι, το ειχα φανταστει καθε πιθανη καταστροφη στο βιβλιο.

“Who is it?” I mouthed, unable to stand the suspense a moment longer. "Ποιος ειναι;" I στομα, αδυνατουν να σταθουν μια στιγμη την αγωνια πια. “Northwest Airlines....” he lip synched to me in return. "Northwest Airlines ...." ο lip synched να μου σε ανταλλαγμα. And so, our vacation began. Και ετσι, ξεκινησε διακοπες μας. For months, we had been planning it – our return to Alaska after a two-year hiatus. Εδω και μηνες, ειχαμε σχεδιασμο - μας επιστρεψουν στην Αλασκα, μετα απο διετη hiatus. And now, the recording on the other end of the telephone was telling us our flight had been canceled because the Duluth Airport was socked in by fog. Και τωρα, η εγγραφη για την αλλη ακρη της τηλεφωνικης μας ηταν να μας λετε πτηση ειχε ακυρωθει, επειδη το αεροδρομιο ηταν Duluth socked και απο την ομιχλη. “Oh, noooooo.....” I moaned into my pillow. "Αχ, noooooo ....." εγω moaned στο μαξιλαρι μου. I quickly reemerged, however. Ι reemerged γρηγορα, ομως. “Let’s get in the car, drive to Minneapolis and catch it there!” I cried. "Ας το αυτοκινητο, Minneapolis να οδηγειτε και να πιασουν εκει!" μου φωναξε. We leaped out of bed and scrambled around in the darkness – resolve quickly taking over for despair. Εμεις leaped απο το κρεβατι και κωδικοποιημενα κοντα στο σκοταδι - επιλυσουν γρηγορα για την αναληψη απελπισια. Twelve hours later, we found ourselves circling over the tree-covered hills, dramatic ocean flats and snow-capped mountains surrounding Anchorage. Δωδεκα ωρες αργοτερα, βρεθηκαμε κυκλους πανω απο το δεντρο-που καλυπτονται λοφους, η δραματικη ωκεανο διαμερισματα και χιονια βουνα γυρω Αγκυροβολιο. It was like coming home again – our fourth trip to a land we’d grown to know and love ever since our son, Jason, first moved there to attend college in Fairbanks. Ηταν σαν ερχονται σπιτι και παλι - Το τεταρτο ταξιδι σε μια γη που καλλιεργειται γουσταρα να γνωριζουμε και την αγαπη ποτε απο το γιο μας, Τζεισον, πρωτη μετακομισε εκει για να παρακολουθησουν το κολεγιο στο Fairbanks.

We made a quick trip to the market for supplies to replenish the pantry at the fishing lodge Jason now operates on Lake Creek, and we arrived at Rust’s Flying Service on Lake Hood shortly before 5 pm with our four big duffel bags and five boxes of groceries. Καναμε ενα γρηγορο ταξιδι στην αγορα για τις προμηθειες για να τροφοδοτηθουν οι pantry στο αλιευτικο καταφυγιο Jason τωρα λειτουργει με Lake Creek, και φτασαμε στο Rust της Υπηρεσιας για τα Ιπταμενα Lake Hood λιγο πριν τις 5 μ.μ., με τις τεσσερις μεγαλες τσαντες και duffel πεντε κουτια των ειδων παντοπωλειου. A group of tourists who had just returned from a flight seeing trip to Mount McKinley seemed impressed by our mountain of gear. Μια ομαδα τουριστων, που ειχε μολις επιστρεψει απο ενα ταξιδι στην πτηση βλεπουμε Mount McKinley φανηκε εντυπωσιασμενος απο το βουνο των εργαλειων. “You’d think we were going out caribou hunting for weeks, wouldn’t you?” I commented with a grin to no one in particular. "Θα επαιρνα νομιζω οτι θα ηταν βγειτε εξω caribou κυνηγι για εβδομαδες, δεν θα σας;" σχολιασε με ενα χαμογελο να κανεις δεν ειδικοτερα. We went into the office and checked in for our float plane flight and then returned outside to await our departure. Πηγαμε στο γραφειο και να ελεγχεται και για μας υδροπλανο πτηση και στη συνεχεια επεστρεψε για να περιμενουν εξω απο την αναχωρηση μας. An older woman from the flight seeing group tentatively approached me and asked shyly, “Are you really going caribou hunting?” “No,” I laughed, “we’re actually going out to our son’s fishing lodge.” “Oh, darn!” she replied, looking disappointed. Μια παλαιοτερη γυναικα απο την πτηση βλεποντας την ομαδα διστακτικα πλησιασε και ζητησε shyly, "Are you really θα caribou κυνηγι;" "Οχι," I laughed, "ειμαστε πραγματι πηγαινει να μας γιου του αλιευτικου καταφυγιο." "Α! darn! "μου απαντησε, εξεταζοντας απογοητευμενος. “I was so impressed to think that you were actually going caribou hunting!” "I was so impressed να πιστευω οτι ειστε πραγματι θα caribou κυνηγι!"

It wasn’t until the next morning, when we were finally knee-deep in the middle of Lake Creek in our hip waders that I finally began to relax and let Alaska truly began to seep under my skin and rid me of all the stress and tension of the days and weeks leading up to that moment. Δεν ηταν μεχρι το επομενο πρωι, οταν ημασταν τελικα βυθισμενης στη μεση της λιμνης Creek μας στο ισχιο waders οτι τελικα αρχισε να χαλαρωσει και να αφησει την Αλασκα πραγματικα αρχισαν να προχωρουν σιγα σιγα κατω απο το δερμα μου και μου απαλλαγουμε απο το αγχος και ολα τα ενταση της ημερες και εβδομαδες που οδηγουν σε αυτη τη χρονικη στιγμη. Before I was even ready for it, a silver salmon hit my line. Πριν απο ημουν ακομη ετοιμη, ενα αργυρο σολομου hit μου γραμμη. “Mom, mom, let him run with it!” yelled Jason. "Μαμα, μαμα, θα τον αφησουμε να τρεξει με!" yelled Jason. “And don’t forget to keep your rod tip up or he’ll break it right off!” No matter how often I’ve done it before, I always seem to have that “breaking in” period where I forget everything I’ve been taught – and simply panic. "Και μην ξεχασετε να κρατησετε τα πανω η βεργα τυπος αυτος θα σπασει το δικαιωμα off!" Δεν εχει σημασια ποσες φορες εχω κανει και στο παρελθον, εχω παντα φαινεται να εχουν οτι "σπαζοντας" περιοδο οπου ξεχασω ολα οσα ' ve διδαξαν - απλως και πανικου. And as quickly as it began, my “battle” with the fish was over as he broke loose and darted away. Και οσο γρηγορα αρχισε να μου "μαχη" με το ψαρι ηταν πανω απο το εσπασε και χαλαρα darted μακρια. It wasn’t long, however, before another one hit my line. Δεν ηταν μεγαλη, ομως, πριν απο ενα αλλο hit μου γραμμη. At this time of year, the salmon are preparing to spawn, so they hit the bait more out of anger and distraction than hunger, and they put up a mighty fight when they get hooked. Αυτη την εποχη του ετους, ο σολομος ετοιμαζονται για να αποθεσουν τα αυγα, ετσι ωστε να πλησιασει το δολωμα πιο εξω απο το θυμο και την αποσπα απο την πεινα, και βαζουν ενα πανισχυρο αγωνα οταν get hooked.

My line zinged almost continually as the silver salmon made run after run with it, and finally he managed to cartwheel his entire length above the surface of the water. My γραμμη zinged σχεδον συνεχως ως το αργυρο σολομου που εκτελουνται μετα τρεχει μαζι του, και τελικα κατορθωσε να cartwheel ολο του το μηκος πανω απο την επιφανεια του νερου. “Man, oh, man,” I yelled. "Man, oh, man," I yelled. “This is living!” Remembering at last my carefully-tutored instructions of a couple of years ago, I patiently worked the fish until I got him far enough up toward shore for Jason to ease him out of the water. "Αυτο ειναι που ζει!" Remembering στα τελευταια μου-επιβλεπονται προσεκτικα τις οδηγιες του, πριν απο μερικα χρονια, θα εργαστει υπομονετικα μεχρι τα ψαρια Πηρα τον αρκετα μακρια, προς την ακτη για να ελαφρυνει τον Jason εξω απο το νερο.

The 8-pound salmon was solid muscle and in the early throes of turning the tell-tale scarlet of the spawning season. Το 8 λιρα σολομου ηταν σταθερη, των μυων και στην προωρη διερχεται μετατρεποντας το ενδεικτικο scarlet απο την περιοδο αναπαραγωγης. Intending to release him, I wanted first to have my picture taken with him. Προτιθενται να τον απελευθερωσει, ηθελα να εχω μια πρωτη εικονα που λαμβανονται με αυτον. I handed my digital camera to Jason, and he carefully transferred the fish into my eagerly waiting grasp. Ι χερια μου ψηφιακη φωτογραφικη μηχανη στον Jason, ο οποιος μεταφερθηκε προσεκτικα το ψαρι μου σε περιμενουν ανυπομονα συλλαβουμε. “Now, Mom,” Jason cautioned, “be careful not to squeeze him too hard, but keep a firm grip so he doesn’t get away from you....” "Τωρα, η μαμα," Jason προειδοποιουνται, "να προσεξουμε για να μην τον στριμωξει πολυ σκληρα, αλλα διατηρει μια σταθερη λαβη οποτε δεν ξεφυγουμε απο εσας ...."

I wrapped one hand around the base of the fish’s tail and gingerly slipped the other just under its gills, keeping him low to the water. Ι τυλιχτει ενα χερι γυρω απο τη βαση της ουρας και τα ψαρια του απροθυμα πεσει λιγο κατω απο την αλλη τα βραγχια, η διατηρηση του χαμηλου προς το νερο. And then, as I looked up into the camera lens and turned on a dazzling smile, the fish gave one mighty twist – and got away. Και τοτε, οπως Κοιταξα ψηλα στην φακος και μετατραπηκε σε ενα εκθαμβωτικο χαμογελο, τα ψαρια εδωσαν ενα πανισχυρο ροπη -, και εξαφανιστηκε.

Part II Μερος ΙΙ

The bone-chilling cold of the morning was warring with the sleep-inducing warmth of the big quilt that engulfed us. Τα οστα ψυξη κρυο το πρωι ηταν αντιμαχομενες με τον υπνο-επαγωγικη ζεστασια των μεγαλων quilt που τυλιχθηκε μας. The skies had cleared overnight, and the temperature had dipped below freezing, coating the grass and the front porch of our little cabin with a brittle coat of frost. Οι ουρανοι ειχαν ανοιξει τη διαρκεια της νυχτας, και η θερμοκρασια επεσε κατω ειχε τη δεσμευση, την επιστρωση και το χορτο βεραντα μπροστα μας ενα μικρο δωματιακι με ευθραυστο παλτο του παγετου. Though it would have been easy to give in to the beckoning of our warm covers, the thought of the thermos of hot coffee that I knew would be waiting out front on the porch railing was too strong to resist. Αν και θα ηταν ευκολο να ενδωσει στα beckoning των καλυπτει τις θερμες μας, η σκεψη της θερμος ζεστου καφε ηξερα οτι θα περιμενει τους μπροστα για το κιγκλιδωμα στοα ηταν υπερβολικα ισχυρη για να αντισταθει.

I gingerly crawled into jeans that were as cold as the outside air, dragged a sweatshirt over my head and darted outside to grab the waiting thermos and the thick mug that accompanied it. Απροθυμα να περιηγηθει σε τζιν που ειχαν ως εξω απο το κρυο αερα, συρθηκε πανω απο ενα sweatshirt το κεφαλι μου και darted εξω για να τραβηξετε την περιμενει θερμος και το παχος που συνοδευεται κουπα.

I knew that my son, Jason, probably had been up for hours already and I marveled at how all things come full circle.... Ηξερα οτι ο γιος μου, Ιασονα, πιθανοτατα ειχε ηδη για ωρες μεχρι και εγω marveled πως ολα τα πραγματα ερχονται πληρη κυκλο .... Later, we walked up to the main fishing lodge, where Jason was frying hash browns generously laced with onion on the grill in the kitchen. Αργοτερα, θα περπατησαν μεχρι το κυριο αλιευτικο καταφυγιο, οπου ηταν Jason τηγανισμα hash καστα γενναιοδωρα δεμενες με κρεμμυδι στα καρβουνα στην κουζινα. Off in another corner of the grill was a mountain of eggs scrambled with thick slices of sausage. Off στην αλλη γωνια της εσχαρας ηταν ενα βουνο απο αυγα χτυπητα με παχια κομματια λουκανικου. Breakfast is definitely one of the high points of the day at Wilderness Place Lodge, and after one sniff of its delicious aromas, there was no turning back! Το πρωινο ειναι σιγουρα μια απο τις πιο εντονες στιγμες της ημερας σε Wilderness Lodge Place, και μετα απο ενα απο τα νοστιμα sniff αρωματα, δεν υπηρχε καμια στροφη πισω! We pretty much inhaled our breakfast, however – eager to set out on our planned trip to a salmon creek known as Eight Mile, up the mighty Yenta and Skwentna rivers. Ειμαστε λιγο πολυ εισπνεομενης πρωινο μας, ωστοσο - ανυπομονουν να ξεκινησουν για το ταξιδι μας σε μια προγραμματισμενη σολομου creek γνωστη ως Eight Mile, μεχρι τις μεγαλειωδεις Yenta και Skwentna ποταμων. We were soon zooming up the Yenta in one of the lodge’s flat-bottomed jet boats, bundled up to the eyebrows against the icy morning air. Ημασταν συντομα ζουμ μεχρι το Yenta σε μια απο τις καταθεσω το επιπεδο πυθμενα jet βαρκες, bundled φρυδιων μεχρι το πρωι κατα την παγωμενη ατμοσφαιρα. For a time, I felt as though my eye sockets were freezing – until we rounded a bend in the river and were greeted by the full panorama of the Alaska Range in bold relief against the brightening morning sky. Για μια στιγμη, αισθανθηκα σαν να μου ματι πριζες ηταν παγωμα - μεχρι να στρογγυλοποιουνται μια στροφη στο ποταμι και ειχαν χαιρετιστει απο το πληρες πανοραμα της Alaska Range με μαυρα στοιχεια εις βαρος της φωτιζοντας το πρωι ουρανο. It took our collective breaths away, and we forgot all about being cold. Πηρε τη συλλογικη μας αναπνοων μακρια, και θα ξεχασα ολα και για να ειναι κρυο.

At last, we arrived at our destination – a sand bar just at the confluence of the Skwentna and Eight Mile. Επιτελους, φτασαμε στο προορισμο μας - μια μολις αμμο μπαρ στη συμβολη των Skwentna και Eight Mile. We beached the boat, threw the anchor ashore and disembarked with all of our gear. Εμεις παραλιες της βαρκας, πεταξε το αγκυρα αποβιβασθει στην ξηρα και με ολες μας εργαλειων.

As the morning sun began to warm us, it was a day unlike few others – and the silvers were biting! Καθως ο ηλιος το πρωι αρχισαν να ζεσταθει μας, ηταν μια μερα σε αντιθεση με μερικους αλλους - και το silvers ηταν δυνατη! Silver salmon are fighting fish, and their acrobatics and reel-smoking runs make stream fishing for them as exciting as any fishing I’ve ever encountered. Silver σολομου μαχονται ψαρια, και τους τροχους ακροβασιες και τρεχει το καπνισμα κανει stream αλιειας για τους συναρπαστικο οσο οποιουδηποτε αλιευτικου εχω κανει ποτε συναντησαν. One minute the line is casually drifting through pockets of calm water along the shoreline, and the next, the brawny fish hit with spine-tingling aggression and proceed to give you the wildest game tug-of-war you’ve every played! Ενα λεπτο, η γραμμη ειναι προχειρα αποκλιση μεσω τσεπες των ηρεμια του νερου κατα μηκος της ακτογραμμης, και την επομενη, το ψαρι brawny επληξε με σπονδυλικης στηλης-μυρμηγκιασμα επιθετικοτητα και προχωρουμε για να σας δωσουμε τον αγριο παιχνιδι διελκυστινδα που εχετε καθε επαιξε!

And though we did battle with so many of them our arms were aching by the end of the morning, we only kept three of them – one to eat for dinner that night and two to take back and smoke over a slow-burning alder fire in the smoker. Και αν καναμε μαχη με τοσα πολλα απο αυτα ηταν των εξοπλισμων μας απο το τελος του το πρωι, θα διατηρηθει μονο τρεις απο τους - ενα δειπνο για να φαει εκεινο το βραδυ και δυο να παρουν πισω και καπνου σε μια βραδυφλεγη alder πυρκαγια στο ο καπνιστης.

Before heading back to the lodge, we decided to stop and hike in from the river to the Skwentna Roadhouse for lunch in the warm, homey kitchen of the old two-story house located in a small clearing in the woods. Πριν απο την επιστροφη στην επικεφαλιδα το καταφυγιο, αποφασισαμε να σταματησουμε και να περπατησει και απο το ποταμι με την Skwentna Roadhouse για γευμα και την ζεστη, homey κουζινα του παλιου σπιτιου δυο ιστορια που βρισκεται σε ενα μικρο συμψηφισμου στο δασος. The roadhouse, like so many others scattered across Alaska, is meant as a stopping-over place for remote travelers in the Alaskan wilderness. Η roadhouse, οπως και τοσοι αλλοι που βρισκονται διασπαρτοι σε ολη την Αλασκα, νοειται ως μια φαση πανω μερος για απομακρυσμενη ταξιδιωτες στην Αλασκα ερημω. This particular one also once served as a wintertime boarding house for children whose families lived in areas too isolated for them to get to school every day. Αυτη τη συγκεκριμενη στιγμη, επισης υπηρετησε ως χειμερινη πανσιον για παιδια των οποιων οι οικογενειες ζουσαν σε απομονωμενες περιοχες για να ερθουν στο σχολειο καθε μερα. It also plays host to race spectators during the famous Iditarod Sled Dog race each year (the Skwentna Post Office across the river is the race’s first official stopover). Παιζει, επισης, για να φιλοξενησει τους θεατες κατα τη διαρκεια της κουρσας περιφημη Iditarod Sled Dog φυλη καθε χρονο (το Skwentna Post Office, απεναντι απο το ποταμι ειναι η κουρσα της πρωτης επισημης στασης).

The couple who has owned and run the roadhouse for the past 40 years has been trying to retire for the past several years so they can fulfill their dream of living on a sailboat off the coast of Baja California. Το ζευγαρι που εχει στην ιδιοκτησια του και να εκτελεσετε το roadhouse για τα τελευταια 40 χρονια προσπαθει να εχει συνταξιοδοτηθει για το παρελθον αρκετα χρονια ωστε να μπορουν να εκπληρωσουν το ονειρο τους διαβιωσης σε ενα ιστιοφορο στα ανοικτα των ακτων της Baja California. But alas – they have been unable to find a buyer and so they run it still. Αλλα αλιμονο - εχουν θεση να βρουν αγοραστη και ετσι, εξακολουθει να τρεχει.

Part of the ritual of stopping there is sitting around the big kitchen table and “shooting the breeze” with them for a while before ordering your food – no matter how empty your stomach is. Μερος της τελετουργιας της στασης υπαρχει γυρω απο το μεγαλο τραπεζι της κουζινας και "τα γυρισματα της αυρα" μαζι τους για ενα χρονικο διαστημα πριν απο την παραγγελια σας φαγητο - χωρις να εχει σημασια το πως το στομαχι ειναι αδειο. When we mentioned we were from northern Minnesota, the husband, John, commented with a grin, “Wow – as if I couldn’t tell from the accent!” “Whoo-ee, Joyce,” he guffawed to his wife, “maybe we should put on the ‘Fargo’ tape while these folks are here...!!” Οταν εμεις ημασταν αναφερθηκε απο τη βορεια Μινεσοτα, το συζυγο της John, σχολιασε με ενα χαμογελο, "Wow - λες και δεν θα μπορουσα να πω απο την προφορα!" "Whoo-ee, Joyce," he guffawed στη συζυγο του, "ισως θα πρεπει να δοθει στην "Fargo" ταινια ενω αυτες οι folks are here ...!!"

Information on Wilderness Place Lodge can be found online at: www.wildernessplacelodge.com Πληροφοριες σχετικα με την Wilderness Lodge Place μπορει να βρεθει στο Διαδικτυο στη διευθυνση: www.wildernessplacelodge.com

Alaska Fishing Lodge Experience and Travels in Skwentna Αλασκα αλιευτικων καταθεσω την εμπειρια και ταξιδευει σε Skwentna