Zo lang, Belle. En Dank.

Ik zei vaarwel aan mijn hond Belle vanochtend. Zij draaide 16 een paar maanden geleden en stierf gisteren.

Het grote, grootmoedige hart van van haar die aan het ritme van een unquestioning liefde voor iedereen trommelde zij definitief het tegengehouden slaan ontmoette. Haar verouderend lichaam dat de zachtste ziel huisvestte men misschien kon definitief veronderstellen gaf uit. Haar warme bruine ogen die soothing en het geven van aanboden wanneer zij me gesloten voor de laatste tijd bekeek.

Ik bleef met haar aan het eind, enkel aangezien zij met me door mijn eigen aandeel hobbelige tijden bleef aangezien zij joyously in mijn huis acht jaar geleden trotted. Zij lag aan haar kant en ik wiegde haar hoofd op mijn overlapping, upraised het petting van haar en strijken paw de manier die zij altijd van heeft gehouden. Zij maakte stille mondgeluiden, het uiteinde van haar tong die tussen haar lippen werpt die zij deed toen zij tevreden voelde. Dan, gleed de dierenarts een naald in een ander been uit en in een moment was zij gegaan, vreedzaam. Haar hoofd verzakte aangezien haar lichaam een laatste, diepe adem en paw verspreidde zij voor me aan huisdier gesteund had dat uit mijn hand wordt gegleden.

Belle groeide als mijn mother’s hond. Toen de moeder stierf, bracht mijn zuster Belle om met me te leven. Het was de laatste tijd ik "slechts later weken Janice gezonde †zag, werd zij gediagnostiseerd met untreatable kanker en stierf in drie korte maanden. Zo, naast het zijn mijn vriend, Belle was mijn laatste het leven verbinding aan mijn familie.

In de jaren wij ons leven deelden, werd Belle zoals in bijlage aan me aangezien ik aan haar deed. Wanneer het verlof™van I†D voor een vergadering of om aan de opslag te lopen, she’D geduldig bij de voordeur legt tot ik 10 minuten of 10 later uren terugkeerde. Horend me open de deur, zou zij ongeveer wild in groet springen, die me volgt die op ruimte aan ruimte, als I wasn†t™terugkerend haar groet met voldoende schil ontschorst. Toen ik uiteindelijk in één plaats regelde, zou zij neer liggen, geeft een snelle blik om het bewegen van I ervoor te zorgen zich™wasn†t opnieuw en voor nap in te slapen. Zij was eternally loyaal en unendingly gelovig.

Belle was zeer speels, zelfs in haar dotage, hoewel spelen vertraagd in de loop van de jaren. Zij ging van het achtervolgen van een bal aan het hebben van me rolt de bal naar haar zodat kon zij het aan eenvoudig het kauwen op een bal grijpen. Haar favoriete activiteit, niettemin, volgde me aan â€oethe garden” die, aan haar, eender waar buiten betekende. Belle volgde me aan de voortuin toen ik de bloemen en installaties water gaf, de zittend bij de poort wachtend op iemand om te lopen door zodat kon zij wag en zij konden huisdier haar door de omheining. Andere tijden, zou zij op de portiek liggen die een glimlach zo groot draagt zoals morgen aangezien zij op de wereld lette voorbijga terwijl ik onkruid plukte.

Als elke hond, hield zij van gangen. Belle dacht dat er niets dan beter stroll door Park Riverdale waren, trekkend aan me naar het landbouwbedrijf zodat kon zij haar neushoogte opheffen om het airâ€s™aromatische mengsel van koeien, paarden, kippen en, goed, hun gecombineerde aftakking te ruiken die, aan een pooch, iets dat in de warme de zomerwind moet worden gesmaakt is. Er waren altijd jonge geitjes in het park, eveneens, dat aan huisdier haar over in werking zou stellen; she’zit D en liet hen, haar staart het wegknippen afwisselend op ongeduldig grasee. Er waren andere honden aan wag bij en snuift en, aan het eind van ons avontuur, wist zij dat een roomijskegel wachtte. In feite, kende zij goed de route zo dat als ik vergat, she’Dtrekkracht op haar leiband tot ik volgde en haar een kegel bij een refreshment tribune kocht.

Uiteindelijk, werden de gangen korter en, door deze zomer, waren beperkt tot het gaan onderaan de gang aan de straat, omhoog naar huis steunt een huis of twee en dan. Daarna, she’Dslaap voor een uur.

Zij had kleine routines die ik vreselijk mis. Toen de terugkeer™van I†D van de kruidenierswinkelopslag, zij het wist waren er iets voor haar in één van de zakken en zou rond de keuken dansen aangezien ik het voedsel wegzette. Toen de traktatie materialiseerde, zij het zacht uit mijn vingers alvorens neer aan een goede chomp nam te regelen. Elke avond, wachtte zij angstig op me om diner te beëindigen omdat ik mijn plaat op de keukenvloer voor haar aan lik zette. Na wordt gelaten uit voor de laatste tijd bij nacht, zou zij bij de bodem van stairs leggen, sluimerend terwijl ik op het eind van movie lette of de Dagelijkse Show tot ik definitief riep, â€oeTime voor bed!” toen, zij boven zou hakken en naast mijn bed zou regelen, wachtend tot ik over haar alvorens naar slaap te gaan beklom. 's morgens, als ik voorbij haar ontbijttijd sliep, zij wouldn’tschors; she’D enkel tribune naast het bed en broek luid dichtbij mijn hoofd tot ik wekte en haar voedde.

Belle leefde het lang leven want een grote hond †"zij half Zwart Laboratorium was en de halve Gouden Retriever â€" en, ik hoop, gelukkige ondanks talrijke medische problemen die bij baai door een terrific dierenarts, een cubby hoogtepunt van geneeskunde en haar werden gehouden zullen aandrijven. Maar 16, bedroeg het haar tijd en wij allebei kenden het. Zij begon ontbrekend vrij snel één middag en, tegen ochtend, stelt I™couldn†t onvermijdelijk uit. De dierenarts stil vertelde me, kan â€oeWe haar voor levend een weinig houden terwijl maar we’D het voor u, niet her.” doet

Als iedereen wie heeft verloren weet een geliefd huisdier het, wanneer zij u verliezen een familielid sterven. Zelfs schijnt mijn Sparky kat, die graciously deigned om het huis met ons te delen, om haar te missen. Hij brengt veel die van zijn tijd door die haar zoekt, vlekken controleert waar she’Dslaap of gezeten uit het venster kijkt. Dan komt hij aan me met een quizzical blik op zijn gezicht, verspreidt een het vragen gepiep en hop op mijn overlapping. Sparky kent she’s gegaan en schijnt om haar, op een manier begrepen slechts door katten te missen.

Ik weet hoe hij voelt. Ik mis haar, ook, en dank haar voor het vereren van mijn leven.