Sri Sankaracharya: Het begrijpen van de grote heilige door middel van zijn werken

Sri Sankaracharya: Understanding the great saint through his works Sri Sankaracharya: Het begrijpen van de grote heilige door middel van zijn werken

It has been said that great saints shall not be judged by the same yardsticks and guiding principles as one does for a common man. Er is gezegd dat er grote heiligen wordt niet beoordeeld door dezelfde maatstaven en de leidende beginselen op een doet voor een gemeenschappelijk man. This observation is to pay tribute to their flawless spiritual stature only. Deze opmerking is om hulde te brengen aan hun feilloze geestelijke statuur. Almighty helps an enlightened and virtuous individual in recognizing a great seer. Machtige helpt een verlichte en deugdzame persoon in het herkennen van een grote ziener. Sri Sankaracharya, a great seer of vedas, was certainly a soul that had incarnated to serve a purpose. Sri Sankaracharya, een grote ziener van de Veda's, was zeker een ziel, dat had incarnated tot een doel. His time period was 788.CE-820.CE The contemporary literature of his period that make reference to him are lost to us and hence there is not much information about him. Zijn tijd was 788.CE-820.CE De hedendaagse literatuur van zijn tijd dat een verwijzing naar hem verloren gaan voor ons en dus is er niet veel informatie over hem. Whatever information that is available is from the shankaravijayam( sankara’s victories), the first of which was written almost eight centuries after him, during the middle of fifteenth century AD by certain madhava who was a scholar of advaita. Wat voor informatie die beschikbaar is, is uit de shankaravijayam (sankara de overwinningen), waarvan het eerste werd geschreven bijna acht eeuwen na hem, in het midden van de vijftiende eeuw na Christus door bepaalde madhava die was een leerling van advaita. The second sankara vijayam was written by another advaitic scholar of sixteenth century called cidanandan, the last one written during the 17th century AD in Kerala is called kerala shankara vijayam and this text is now extant. De tweede sankara vijayam is geschreven door een andere advaitic geleerde van de zestiende eeuw te noemen cidanandan, de laatste een schriftelijke tijdens de 17e eeuw na Christus in Kerala heet kerala shankara vijayam en deze tekst is thans nog bestaande. Contemporary writers have based their account on sankara’s date, geographical and personal information based on these texts. Hedendaagse schrijvers hebben hun account op sankara de datum, geografische en persoonlijke gegevens op basis van deze teksten.

We do not know about the textual references that were available to the authors of these works. We weten niet over de tekstuele verwijzingen die beschikbaar waren voor de auteurs van deze werken. According to these works Sri sankara was born in a small kerala town called kalady in 8th cent .CE, to certain brahmin couple by name sivaguru and aryambal as a result of their unflinching devotion to the lord of kailasam. Volgens deze werken Sri sankara werd geboren in een klein kerala stad genaamd kalady in de 8e eeuw. CE, aan bepaalde brahmin paar bij naam sivaguru en aryambal als gevolg van hun pal toewijding aan de heer van kailasam. It is interesting to note here that neither the state of kerala nor the term “nambudiri” which now refers to the brahmins of kerala was prevalent during those days. Het is interessant te vermelden dat noch de stand van Kerala, noch de term "nambudiri", dat nu verwijst naar de brahmins van Kerala werd voorkomende tijdens die dagen. We know from various literature from the period that during those days the area was under the sway of chola or chera kings . Wij weten uit diverse literatuur uit de periode dat tijdens die dagen werd het gebied onder het zwaaien van chola of chera koningen. For example a chera king who is among the 63 nayanmar saints is known to be a friend and admirer of sundaramurthy nayanar who lived about a century before sankara. Bijvoorbeeld een chera koning die behoort tot de 63 nayanmar heiligen is bekend als een vriend en bewonderaar van sundaramurthy nayanar die leefde ongeveer een eeuw voordat sankara. Both saivite and vaishnavite literature of tamil saints venerate several shrines in the south western state of kerala which is close to alwaye and kalady, like the tiruvalanchuzhi siva temple, the vaishnava shrines at tirumoozhikalam, tiruppuliyur, tirunavai,tiruvalla and tiruchenkunroor. Beide saivite en vaishnavite literatuur van tamil heiligen venerate diverse heiligdommen in het zuidwestelijke staat van Kerala dat dicht ligt bij alwaye en kalady, net als de tiruvalanchuzhi Siva tempel, de vaishnava heiligdommen op tirumoozhikalam, tiruppuliyur, tirunavai, tiruvalla en tiruchenkunroor. The last mentioned one which is closest to kalady and at a distance of about 2 hours from quilon is referenced frequently and praised profusely as it is held to have been an important puranic centre. De laatst genoemde een die het dichtst bij kalady en op een afstand van ongeveer 2 uur uit quilon wordt verwezen, en vaak geprezen profusely zoals het is in het bezit te zijn een belangrijke puranic centrum. Tiruchenkunroor is known to be the home to tamil nayanmar saint viranmindar on whose urge sundarar composed tiru-thondar-thokai ( translated as in praise of lord’s servitors) venerating the 62 great saiva pantheon saints. Tiruchenkunroor staat bekend als de thuisbasis van tamil nayanmar saint viranmindar op wiens drang sundarar samengesteld tiru-thondar-thokai (vertaald als in de lof van de Lord's servitors) venerating de 62 grote saiva pantheon heiligen. There by it is certain that the name kalady as well as personal information about sankara that is available from these works were contemporaneous to the period of their composition. Er door het zeker is dat de naam kalady, alsmede persoonlijke informatie over sankara dat is beschikbaar van deze werken werden toegepast om de duur van hun samenstelling.

Eventhough the epigraphic references to Sri sankaracharya have not been discovered or probably lost, there are some small, obscure inscriptions of chola period that refer to some advaitic(monism) scholars. Hoewel de epigrafische verwijzingen naar Sri sankaracharya niet zijn ontdekt of waarschijnlijk verloren, zijn er enkele kleine, obscure inscripties van chola periode die verwijzen naar bepaalde advaitic (monisme) geleerden. Some good advaita commentaries were written during the period between 10th and 13th centuries AD For example, from the works of sarvajnatman, who was a scholar of saivite advaita philosophy, like samkshepasareeraka, pancaprakriya and pramana lakshana we infer that he was patronized by certain manukuladitya. Enkele goede advaita commentaren zijn geschreven in de periode tussen de 10e en 13e eeuw AD bijvoorbeeld, uit de werken van sarvajnatman, die was een leerling van saivite advaita filosofie, zoals samkshepasareeraka, pancaprakriya en pramana lakshana we afleiden dat hij patronized door bepaalde manukuladitya. It is possible to conclude that this manukuladitya was chola emperor Aditya varma(870.CE-907.CE), as the author was a resident of uraiyur in chola provinces. Het is mogelijk om te concluderen dat deze manukuladitya was chola keizer Aditya Varma (870.CE-907.CE), zoals de auteur was een inwoner van uraiyur in chola provincies. Sarvajnatman salutes his guru devesvara in his works. Sarvajnatman looft zijn goeroe devesvara in zijn werk. The name devesvara is usually seen as a synonym of suresvara, sankara's disciple, and on this basis, sarvajnatman is sometimes identified with nityabodhaghana. De naam devesvara wordt meestal gezien als een synoniem van suresvara, sankara de leerling, en op deze basis, sarvajnatman wordt soms aangeduid met nityabodhaghana. However, in the pramana-lakshana, sarvajnatman mentions the name of devesvara's guru as devananda, whose guru was Sreshthananda. Echter, in de pramana-lakshana, sarvajnatman vermeldt de naam van devesvara de goeroe als devananda, waarvan de goeroe was Sreshthananda. Hence, there is some confusion over whether sarvajnatman was a direct disciple of suresvara or not. Vandaar dat er enige verwarring over de vraag of sarvajnatman was een rechtstreekse leerling van suresvara of niet. Whatever may be the answer to the above question it seems possible that the school of advaitism whose proponent was sankara was in vogue in south during chola period and hence sankara was a historic person and that the tales concerning his servitorship to lord sivan in the line of nayanmar saints should probably have been true, because his hagiographers also note that he was a hyperlexic and so among the earliest hyperlexics that we know. Wat kan het antwoord op bovenstaande vraag lijkt het mogelijk dat de school van advaitism die voorstander was sankara was in zwang geraakt in het zuiden tijdens chola periode en dus sankara was een historische persoon en dat de verhalen over zijn servitorship aan lord Sivan in de lijn van nayanmar heiligen had moeten juist, omdat zijn hagiographers er ook rekening mee dat hij een hyperlexic en dus onder de vroegste hyperlexics dat weten we.

We know from an inscription of Aditya karikala(10th. Cent .CE)on the north wall of the central shrine in the nagesvarasvamin temple at kumbakonam, that a system of poorva meemamsa( This is an ancient system of philosophy which was followed by sankara, which held that before taking decision on matter it is better to conduct prior investigation) philosophy called prabhakaram was in practice in south during that period. Wij weten uit een inscriptie van Aditya karikala (10th. Cent. CE) op de muur ten noorden van de centrale heiligdom in de tempel nagesvarasvamin op kumbakonam, dat een systeem van poorva meemamsa (Dit is een oud systeem van de filosofie, die werd gevolgd door sankara, dat heeft geoordeeld dat vóór het nemen van beslissing over de zaak is het beter om voorafgaand onderzoek) filosofie genaamd prabhakaram was in de praktijk in het zuiden in die periode. The branch was developed by certain prabhakara who we know from contemporary literature was one of the students of kumarila bhatta. De tak is ontwikkeld door bepaalde prabhakara die we kennen van de hedendaagse literatuur was een van de studenten van kumarila bhatta. The tradition has it that being a great devotee of lord siva, kumarila bhatta had prior knowledge of his meeting with sri sankara near prayag in the northern state of Uttar Pradesh, just like how the two canonical nayanmar saints namely sambandar and appar were aware of their meeting through clairvoyance. De traditie heeft het dat een groot aanhanger van Lord Siva, kumarila bhatta had de voorkennis van zijn ontmoeting met Sri sankara de buurt van prayag in de noordelijke staat Uttar Pradesh, net zoals de manier waarop de twee canonieke nayanmar heiligen namelijk sambandar en appar de hoogte waren van hun vergadering door clairvoyance. Thus we may regard sankara and kumarila bhatta to be saintly servitors of the same period who knew each other. Dus we kunnen door sankara en kumarila bhatta te heiliger servitors van dezelfde periode die elkaar kenden.

As a soul that has been a recipient of divine grace, there could have been any doubt about sankara’s clairvoyance, brilliance and his ultimate triumph over the proponents of various cults like buddism, Jainism etc. In one way sankara was continuing the work of saivite saints like sambandar who had successfully uprooted these faiths out of the political sphere and his work was continued by the ones like manikkavasagar, even though manikkavasagar does not project himself as a scholar of advaitism nor refer to sankara in his eloquent poetry. Als een ziel, dat is een afnemer van de goddelijke genade, is het mogelijk dat zijn enige twijfel over sankara de clairvoyance, schittering en zijn uiteindelijke triomf over de voorstanders van verschillende sekten zoals buddism, Jainism enz. In een manier sankara was het werk van saivite heiligen zoals sambandar die had succes ontwortelde deze godsdiensten uit de politieke sfeer en zijn werk werd voortgezet door degene die als manikkavasagar, hoewel manikkavasagar niet project zelf als een leerling van advaitism en evenmin verwijzen naar sankara welsprekend in zijn poëzie. Inasmuch as it may be regarded that sankara aimed to serve the almighty by understanding his nature as is revealed in the vedas of yore and his understanding ultimately came to be regarded as advaita or non-dualism. Voor zover zij kunnen worden beschouwd dat sankara die moet dienen de almachtige door zijn inzicht in aard, zoals geopenbaard in de Veda's van yore en zijn begrip uiteindelijk kwam te beschouwen als advaita of non-dualisme. The service of nayanmars like sambandar was through composition of divine hymns which thematically focussed on his activities against evil and which concluded that one can attain salvation by worshipping his feet with flawless devotion and truthfulness. De dienst van nayanmars zoals sambandar werd door de samenstelling van de goddelijke hymnen, die thematisch zijn gericht op activiteiten die gericht zijn tegen het kwaad en die concludeerde dat een redding kan bereiken door aanbidding zijn voeten met feilloze toewijding en nauwgezetheid. Their hymns venerate ancient temples of India. Hun hymnen venerate oude tempels van India.

Sree sankaracharya is known to have authored some works that may be classified as devotional and discourse. Sree sankaracharya is bekend dat er onder regie enkele werken die kunnen worden aangemerkt als godsdienstig en discours. But unfortunately only some parts of his works that are available to us can be attributed to him, a fate that is shared by the works of nayanmar and alwar saints parts of which are missing (like for example only 384 of 10,000 odd hymns by sambandar have survived and only 313 of around 15000 hymns of saint appar have survived and only 100 which forms a small fraction of numerous hymns composed by saint sundarar comes down to us), and parts of which are corrupted and rewritten. Maar helaas slechts enkele delen van zijn werken, die beschikbaar zijn voor ons kan worden toegeschreven aan hem, een lot dat wordt gedeeld door de werken van nayanmar en alwar heiligen delen van die ontbreken (zoals bijvoorbeeld slechts 384 van 10000 oneven hymnen door sambandar hebben overleefd, en slechts 313 van de ongeveer 15000 hymnen van de heilige appar zijn bewaard gebleven en slechts 100 die vormen een klein deel van tal van hymnen, samengesteld door de heilige sundarar komt neer op ons), en delen die zijn beschadigd en herschreven. Especially the hymns of alwar saints has been subjected to many revisions and interpretations during later ages. Vooral de hymnen van alwar heiligen werd onderworpen aan tal van herzieningen en interpretaties tijdens latere leeftijd.

Among the more notable works of Sankaracharya are The saundarya lahari, vivekachoodamani and Sivananda lahari. Enkele van de meest opmerkelijke producties van Het Sankaracharya zijn saundarya lahari, vivekachoodamani en Sivananda lahari. The first work consists of 100 couplets split into two parts which differ in subject matter. Het eerste werk bestaat uit 100 couplets gesplitst in twee delen, die verschillen in onderwerp. The work vivekachoodamani is a dialogue between a teacher and a student on philosophy. Het werk vivekachoodamani is een dialoog tussen een leraar en een student over filosofie. The last mentioned work namely sivanandalahari is purely devotional in nature. Dit laatste werk namelijk sivanandalahari is louter godsdienstige aard zijn.

Saundarya lahari, which means the essence of beauty, is one work of sankaracharya that has as many as 35 commentaries written on it over centuries. Saundarya lahari, wat betekent dat de essentie van schoonheid, is een werk van sankaracharya dat is net zoveel als 35 commentaren geschreven over het eeuwen heen. Tradition has it that one morning while meditating upon divine mother goddess (Uma, consort of lord siva), he was blessed with the beatific vision of devi and was so inundated by the beauty and splendour of the vision that he had that he instantantaneously composed saundarya lahari in praise of her beauty almost by divine will. Traditie is dat zij op een ochtend tijdens het mediteren op de goddelijke moeder godin (Uma, consort van Lord Siva), werd hij gezegend met de beatific visie van Devi en was zo overspoeld door de pracht en praal van de visie die hij had, dat hij instantantaneously samengesteld saundarya lahari in aanbidding van haar schoonheid door bijna goddelijke wil. For most of it, the second section of saundarya lahari which has 59 verses is an eloquent description of the incomparably divine and lovely form of mother goddess. Voor de meeste daarvan, het tweede deel van saundarya lahari die heeft 59 verzen is een welsprekend beschrijving van de goddelijke en onvergelijkbaar mooie vorm van de moedergodin. Since this part matches with the title saundarya lahari for which the theme was beauty, we may regard that of what may have been actually sankara’s composition most is found in second part. Omdat dit deel overeenkomt met de titel saundarya lahari waarvoor het thema was schoonheid, we kunnen aannemen dat wat van kunnen zijn daadwerkelijk sankara de samenstelling meest wordt gevonden in het tweede deel. The first part consisting of 41 verses is a praise of mother as supreme deity as we find in saktha philosophy which regard goddess durga as supreme to all gods including lord Siva and lord Vishnu. Het eerste deel bestaat uit 41 verzen is een lof van de moeder als hoogste godheid als we vinden in saktha filosofie die betrekking godin Durga als hoogste van alle goden met inbegrip van lord Siva en Lord Vishnu. Certainly, sankara was only practicing flawless devotion to the supreme that can lead one to salvation in the way prescribed by Vedas of divine origin. Zeker, sankara was alleen het beoefenen van feilloze toewijding aan de hoogste die kunnen leiden tot een redding in de wijze voorgeschreven door de Veda's van de goddelijke oorsprong. He aimed at neither creating a cult focus nor propounding the theory of superiority and hierarchy among gods. Hij gericht op het creëren van een cultus noch aandacht, noch propounding de theorie van de superioriteit en de hiërarchie tussen de goden. It is clear from his lectures that he shunned cult focus, advised against following of a leader or guru and also opined that divine vedas describe the path towards salvation most conspicuously. Het is duidelijk uit zijn lezingen dat hij gemeden cultus focus, geadviseerd tegen het volgende van een leider of goeroe en ook mening dat goddelijke Veda's beschrijven de weg naar verlossing meest opvallend. There by it could be possible that the first 41 verses of saundarya lahari alongside a few in the second part were later additions to the remnants of the original text and this part contains mostly saktha tantric doctrine of devi worship an obscure,technical discussion not mentioned in vedas which sankara a great seer of vedas could not have undertaken. Er door het mogelijk zou kunnen zijn dat de eerste 41 verzen van saundarya lahari naast een paar in het tweede deel werden later aanvullingen op de resten van de oorspronkelijke tekst en dit deel bevat meestal saktha tantrische doctrine van Devi de eredienst een duistere, technische discussie die niet in Veda's die sankara een grote ziener van de Veda's niet had kunnen ondernemen.

Sankaracharya’s original vivekachoodamani(crest jewel of wisdom) is a philosophical treatise which discusses the nature of God and path to salvation in form of a conversation between a preceptor and a disciple. Sankaracharya het oorspronkelijke vivekachoodamani (CREST parel van wijsheid) is een filosofische verhandeling die bespreekt de aard van God en de weg naar heil in de vorm van een gesprek tussen een preceptor en een leerling. It is in this work that sankara explains that a teacher cannot lead one towards salvation and that this is achieved by the grace of lord through the path of devotion and servitude to him. Het is in dit werk, dat sankara legt uit dat een leraar kan niet leiden een weg naar verlossing, en dat dit wordt bereikt door de genade van de Heer via de weg van toewijding en dienstbaarheid aan hem. Sankara through his absolute devotion to Lord sivan and reverence to vedas produced the work vivekachoodamani which is the essence of vedas and vedantas(philosophical texts that occur at the end of vedas). Sankara door zijn absolute toewijding aan de Heer Sivan en eerbied voor de Veda's geproduceerd werk vivekachoodamani dat is de essentie van de Veda's en vedantas (filosofische teksten die zich aan het einde van de Veda's). The disciple-preceptor dialogue occurs in one of the principal upanishads. De leerling-preceptor dialoog vindt plaats in een van de belangrijkste upanishads. Infact sankara writes that he can but only interpret and summarize that has already been said in vedas and that it is not possible to contradict or control or appropriate almighty through prophecies and chants. Infact sankara schrijft dat hij alleen maar kan interpreteren en samenvatten, dat is al gezegd in de Veda's en dat het niet mogelijk is of in strijd met de controle of de juiste almachtige via profetieën en chants.

As a great devotee of lord sivan he imparted several hymns in praise of the lord of Kailas. Zoals een groot aanhanger van lord Sivan hij imparted verschillende hymnen in lof van de heer van Kailas. His work sivananda lahari is a devotional work in praise of Lord sivan. Zijn werk Sivananda lahari is een godsdienstig werk in aanbidding van de Heer Sivan. Hymns like mahishasuramardini slokam, devi mahatmyam etc venerate mother goddess parvati devi. Hymnen zoals mahishasuramardini slokam, Devi mahatmyam etc venerate moeder godin Parvati Devi.

There is an air of mystery over his founding of four pontificated maths in four corners to propogate advaitism. Er is een sfeer van mysterie over zijn oprichters van vier pontificated wiskunde in de vier hoeken te propageren advaitism. This is because such a practice is not a characteristic of vedism which he retook to its ancient glory and is a characteristic of creeds like buddism and Jainism which he helped defeat. Dit komt omdat een dergelijke praktijk is niet een kenmerk van vedism die hij retook naar zijn oude glorie en is een kenmerk van geloof, zoals buddism en Jainism die hij hielp nederlaag. The tradition of his establishing mutts has probably something to do with his being referred to as shanmatha sthapaka which can also mean establisher of 6 modes of worship. De traditie van zijn oprichting mutts heeft waarschijnlijk iets te maken met zijn niet bedoeld als shanmatha sthapaka dat kan ook betekenen establisher van 6 takken van de eredienst. That title is in recognition for his understanding and interpreting worship rituals for gods ganesha,skanda,sakthi,siva,vishnu and lakshmi which are prescribed in ancient agama sastras( texts describing worship procedures for deities) that are also divine in origin. Deze titel wordt als erkenning voor zijn begrip en de interpretatie van de eredienst rituelen voor goden Ganesha, skanda, sakthi, Siva, Vishnu en Lakshmi die zijn voorgeschreven in het oude Agama sastras (teksten wordt beschreven procedures voor de afgoden aanbidden), die ook in de goddelijke oorsprong. Sankara states that he was only re-interpreting the ancient worship procedures and that he is not the originator of the same. Sankara verklaart dat hij pas opnieuw interpreteren van de oude verering procedures en dat hij niet de opdrachtgever van hetzelfde. It is also noteworthy that the places where the maths were supposedely established by sankaracharya namely badrinath,puri,dwaraka and sringeri are mainly vaishnava centres. Het is ook opmerkelijk dat de plaatsen waar de wiskunde werden supposedely opgericht door sankaracharya namelijk badrinath, Puri, dwaraka en sringeri zijn voornamelijk vaishnava centra.

Eventhough great sankara’s devotion towards sreeman narayanan(lord Vishnu) was as true as it was with lord sivan, it is not very likely that if indeed sankara had established the pontificated mutts for propogation of vedism he would have chosen only vaishnavite centres for the same. Hoewel grote sankara de toewijding ten aanzien van sreeman narayanan (Lord Vishnu) is als ware als het was met de heer Sivan, is het niet erg waarschijnlijk dat, als inderdaad sankara heeft het pontificated mutts voor propogation van vedism hij zou hebben gekozen alleen vaishnavite centra voor de zelfde. This certainly raises questions about the validity of the proposition that sankara was the establisher the mutts and creator of monastic order. Dat roept vragen op over de geldigheid van de stelling dat sankara was de establisher de mutts en maker van monastieke orde. There is no epigraphic data about the mutts from chola period when sankara lived. Er is geen epigrafische gegevens over de mutts uit chola periode waarin sankara woonde. Some writers have putforth a view that the first chieftains of late medieval vijayanagar kingdom of deccan were supported by a certain saint called vidyaranya from sringeri and this if true could be earliest reference to a mutt supposedely established by sankara. Sommige schrijvers hebben putforth het oog dat de eerste leiders van de late middeleeuwen Vijayanagar koninkrijk van Deccan werden ondersteund door een bepaalde heilige genaamd vidyaranya uit sringeri en indien dit het geval zou kunnen zijn vroegste verwijzing naar een mutt supposedely opgericht door sankara.

The controversial tale behind the choice of first pontiff for sringeri mutt by sankaracharya creates further doubts regarding the validity of the mutts. Het controversiële verhaal achter de keuze van de eerste pontiff voor sringeri mutt door sankaracharya creëert meer twijfels over de geldigheid van de mutts. Traditional accounts certainly dating back only to late medieval times has it that sankara defeated certain scholar by name mandana misra in a debate but his wife challenged him to answer questions on love and marriage something a tapasvin(celibate) like sankara had given up. Traditionele rekeningen zeker dateert pas op late middeleeuwen is het zeer waarschijnlijk dat sankara versloeg bepaalde leerling bij naam mandana Misra in een debat, maar zijn vrouw hem uitgedaagd om vragen te beantwoorden over de liefde en het huwelijk iets een tapasvin (celibatair), zoals sankara had opgegeven. The proposition is both absurd and unbelievable as it further states that sankara was able to answer satisfactorily the lady’s questions after he had used magic to send his soul into the body of a dead king and learnt about a householder’s life through him. De stelling is zowel absurd en ongeloofwaardig als zij verder dat sankara in staat was om antwoord te geven op bevredigende wijze de dame vragen nadat hij had gebruikt magie voor het verzenden van zijn ziel in het lichaam van een dode koning en geleerd over een huisbewoner het leven door Hem. Practice of such occult magic is regarded as an evil tendency and certainly could not have been done to by great sankaracharya. De praktijk van deze occulte magie wordt beschouwd als een kwade neiging en zeker niet had kunnen worden gedaan om door grote sankaracharya. Thereby sankara could hardly have answered the questions if such an imaginary conversation had actually taken place. Daarbij is sprake sankara kon nauwelijks de vragen hebt beantwoord, indien deze een imaginaire conversatie had inderdaad plaatsgevonden. This leads one to think that mandana misra and rest of the acharyas may have been fictitious charactars. Dit leidt tot een denken dat mandana Misra en de rest van de acharyas kan zijn fictieve charactars.

Traditional accounts of sankara’s accepting a certain govinda bahagavadpadacharya in the banks of river narmada as preceptor needs to be noted. Traditionele rekeningen van sankara het aanvaarden van een bepaalde govinda bahagavadpadacharya in de oevers van de rivier narmada als preceptor dient te worden opgemerkt. There is an invocation to by sankara to lord Vishnu as govinda in the beginning of his work viveka choodamani, and in that verse he says that he accepts lord Vishnu as preceptor. Er is een beroep te sankara door Lord Vishnu als govinda in het begin van zijn werk viveka choodamani, en in dat vers zegt hij dat hij aanvaardt de heer Vishnu als preceptor. It is possible that some medieval writers either made a mistake or with knowledge interpreted this verse to be in honour of certain mortal govinda who was to be considered as sankara’s preceptor. Het is mogelijk dat sommige middeleeuwse schrijvers ofwel een fout gemaakt of met kennis geïnterpreteerd dit vers te worden ter ere van bepaalde stoffelijke govinda die moest worden beschouwd als sankara de preceptor. Some accounts also narrate an imaginary conversation between sankara and the teacher govinda in the banks of river narmada after which sankara accepted him as preceptor. Sommige rekeningen ook vertellen een imaginaire conversatie tussen sankara en de leraar govinda in de oevers van de rivier narmada na die sankara aanvaard hem als preceptor. This is certainly impossible as for isvarakotis( free souls that have been bestowed upon with divine grace) like sankara and tirugnanasambandar who were masters of vedas and sastras at the age of seven there could hardly have been any preceptor and owner barring divine. Dit is zeker onmogelijk als voor isvarakotis (gratis zielen die zijn geschonken aan de goddelijke genade) als sankara en tirugnanasambandar die waren meesters van de Veda's en sastras op de leeftijd van zeven daar kan het probleem niet elke preceptor en eigenaar blokkeren goddelijke. The medieval literature is surprisingly silent about the several shrines along the banks of river kaveri like tiruvanaikka, chidambaram, ariyalur, etc that sankara visited and venerated during his piligrimage. De middeleeuwse literatuur is verrassend stil over de verschillende heiligdommen langs de oevers van de rivier kaveri zoals tiruvanaikka, chidambaram, ariyalur, etc dat sankara bezocht en venerated tijdens zijn piligrimage.

Another point to be noted here is that some literature of medieval period have referred to buddha as one of the incarnations of lord vishnu and thereby the mutts at badrinath, puri, dwaraka et.all may actually have been buddist monastries that eventually were transformed to “advaitic” saiva mutts attributed to sankaracharya, during late medieval ages. Een ander punt te worden opgemerkt is dat sommige literatuur van de middeleeuwse periode zijn bedoeld Boeddha als een van de incarnaties van Heer Vishnu en daarmee de mutts op badrinath, Puri, dwaraka et.all mei daadwerkelijk zijn buddist monastries dat uiteindelijk werd omgevormd tot " advaitic "saiva mutts toegeschreven aan sankaracharya, tijdens de late middeleeuwen leeftijden. Going by certain late medieval interpretations of sankara’s works some contemporary scholars have opined that sankara preached buddism in garb of vedism. Going door de late middeleeuwen in bepaalde interpretaties van sankara de werken van enkele hedendaagse geleerden hebben mening dat sankara predikte buddism in garb van vedism. The controversies surrounding temples of guruvayur, sabarimala and tirupati also point to an attempt made during late medieval ages to preach and propogate buddist and jain philosophies through vedism. De controverses rond de tempels van guruvayur, sabarimala en tirupati ook wijzen op een poging gedaan in de late middeleeuwen leeftijden te prediken en propageren buddist Jain en filosofieën door vedism.

There is no doubt about sankara’s historicity,scholarship or divinity but rest of the things about him are not clear. Er is geen twijfel over sankara de historiciteit, wetenschap of goddelijkheid, maar rest van de dingen die over hem zijn niet duidelijk. The fact that his works are soul stirring, efficacious and devoted testify to his flawless devotion and servitorship. Het feit dat zijn werken zijn ziel te roeren, efficiënt en gericht zijn getuigen van zijn feilloze toewijding en servitorship. The tradition of his founding mutts of advaitism seems to be contestable. De traditie van zijn oprichters mutts van advaitism lijkt te zijn discutabel.

BIBLIOGRAPHY BIBLIOGRAFIE
1. South Indian inscriptions volume II.Part III published by Archaelogical survey of India,Govt.of .India, 10, Janpath, New Delhi-1, 1991. Zuid-Indiase opschriften volume II.Part III, gepubliceerd door Archaelogical enquête van India, Govt.of. India, 10, Janpath, New Delhi-1, 1991.

2.Tiru vachagam, or dialogues with divine by saint manikkavasagar, 9th. 2.Tiru vachagam, of dialogen met goddelijke door saint manikkavasagar, 9e. Cent.AD, English translation by GUPope, Oxford university press, 2002. Cent.AD, Engels vertaling door GUPope, Oxford University Press, 2002.

3.Periyapuranam by sekkilar, a tamil classic on great saivite saints of South India , abridged English translation by G.Vanmikanathan published by Sri Ramakrishna math Chennai, 1984. 3.Periyapuranam door sekkilar, een tamil klassieke op grote saivite heiligen van Zuid-India, verkorte Engels vertaling door G. Vanmikanathan gepubliceerd door Sri Ramakrishna wiskunde Chennai, 1984.

Sri Sankaracharya: Understanding the great saint through his works Sri Sankaracharya: Het begrijpen van de grote heilige door middel van zijn werken