Top 5 historische feiten van de republikeinse partij

The Republican Party is usually associated with the Civil War caused by the election of the republican Abraham Lincoln suggesting that Lincoln was a radical abolitionist. De Republikeinse Partij is meestal geassocieerd met de Burgeroorlog veroorzaakt door de verkiezing van de republikeinse Abraham Lincoln suggereren dat Lincoln was een radicale abolitionisme. In fact, Lincoln was a moderate figure in the Republican Party in those days. In feite, Lincoln was een gematigde figuur in de Republikeinse Partij in die dagen. In the election of 1864, radical republicans like Benjamin F. Wade, Henry W. Davis, Thaddeus Stevens, Charles Sumner, and Edwin M. Stanton were more in favor of a punitive policy towards the South. In de verkiezingen van 1864, radicale republikeinen zoals Benjamin F. Wade, Henry W. Davis, Thaddeus Stevens, Charles Sumner, en Edwin M. Stanton waren meer in het voordeel van een bestraffend beleid ten aanzien van het Zuiden. The moderate republicans under Lincoln were, however, inclined to leniency. De gematigde republikeinen onder Lincoln waren echter geneigd om clementie. The moderate republicans gained the upper hand in the party after the assassination of Lincoln when his successor Andrew Johnson implemented a moderate program of reconstruction. De gematigde republikeinen opgedaan in de bovenste hand in de partij na de moord op Lincoln als zijn opvolger Andrew Johnson geïmplementeerd een gematigd programma van wederopbouw.

In the election of 1868, the victory of Ulysses S. Grant paved the way for the dominion of the radical republicans. In de verkiezingen van 1868, de overwinning van Ulysses S. Grant maakte de weg vrij voor de heerschappij van de radicale republikeinen. However, the excesses of the radical republicans and the open scandals of the administration created a new split in the party and gave rise to the formation of the Liberal Republican Party. Echter, de excessen van de radicale republikeinen en de open schandalen van het bestuur een nieuwe verdeeldheid in de partij en gaf aanleiding tot de oprichting van de Liberale Republikeinse Partij. However, in the election of 1872, its candidate, Horace Greeley who was also supported by the Democrats, was not popular enough to defeat Grant, and corruption became even more widespread. Echter, in de verkiezing van 1872, de kandidaat, Horatius Greeley die werd ook gesteund door de democraten, was niet populair genoeg om nederlaag Grant, en corruptie is nog wijd verspreid.

In 1904, Theodore Roosevelt was elected and he can be identified as a conservative republican who firmly laid down policies championing the gold standard and so called conservative economic doctrines. In 1904, Theodore Roosevelt werd gekozen en hij kan worden aangemerkt als een conservatieve republikeinse die stevig vastgestelde beleid opkomen voor de gouden standaard en de zogenaamde conservatieve economische doctrines. Under Roosevelt, the US embarked on a controversial imperialist path represented by the Spanish-American War. Onder Roosevelt, de VS begonnen met een omstreden imperialistische pad vertegenwoordigd door de Spaans-Amerikaanse Oorlog. Due to the rift between conservative and moderate republicans, the Democratic candidate Woodrow Wilson was elected president in 1912. Vanwege de kloof tussen conservatieve en gematigde republikeinen, de Democratische kandidaat Woodrow Wilson werd tot president verkozen in 1912. In 1918, the republicans won the Congressional election and they were able to defeat Wilson’s peace program. In 1918, de republikeinen won de verkiezing Congres en zij konden de nederlaag Wilson's vrede programma. The republicans nominated Warren G. Harding in 1920 and his administration was like Grant’s: corrupt. De republikeinen genomineerd Warren G. Harding in 1920 en zijn regering was, zoals Grant's: corrupt.

The republican Herbert C. Hoover, who won the 1928 election, was blamed for the disastrous economic depression and the American electorate put the democrat Franklin Delano Roosevelt in office in 1932. De republikeinse C. Herbert Hoover, die won de verkiezing 1928, kreeg de schuld voor de rampzalige economische depressie en de Amerikaanse kiezers de democraat Franklin Delano Roosevelt in het kantoor in 1932. The isolationist republicans could not break the democrats from holding on to the presidency for many years. De isolationistische republikeinen niet kon breken de democraten van bedrijf naar het voorzitterschap voor vele jaren. It was not until 1952 before the republicans won back the presidency with its moderate conservative candidate General Dwight D. Eisenhower. Het was pas in 1952 voor de republikeinen won terug het voorzitterschap met zijn gematigde conservatieve kandidaat-generaal Dwight D. Eisenhower. The foreign policy program of the Eisenhower administration was a continuation of the previous Democratic administration. De buitenlandse politiek programma van de Eisenhower administratie was een voortzetting van de vorige Democratische regering. However, the republicans did not control Congress in the 1960 elections. Echter, de republikeinen geen controle Congres in 1960 de verkiezingen.

For the first time since 1836, an incumbent republican Vice President, Richard M. Nixon was nominated for president in 1960. Voor het eerst sinds 1836, een zittende republikeinse vice-president, Richard M. Nixon werd genomineerd voor president in 1960. Nixon, who was defeated by John F. Kennedy, managed to be elected to the presidency in 1968 thanks to the disaffection over the Vietnam War. Nixon, die werd verslagen door John F. Kennedy, beheerd te worden gekozen voor het voorzitterschap in 1968 dankzij de onvrede over de oorlog in Vietnam. Nixon embarked on a foreign policy marked by a limited détente with the Soviet Union and China combined with a conservative domestic program characterized by decentralization of political power. Nixon begonnen met een buitenlands beleid wordt gekenmerkt door een beperkt detente met de Sovjet-Unie en China gecombineerd met een conservatieve binnenlandse programma gekenmerkt door decentralisatie van de politieke macht.

The Watergate affair forced Nixon to resign, but his successor Gerald R. Ford was not able to dissociate the republicans from scandals and lost the elections in 1974. De Watergate-affaire Nixon gedwongen af te treden, maar zijn opvolger Gerald R. Ford was niet in staat te distantiëren van de republikeinen van schandalen en verloor de verkiezingen in 1974. However, the republicans managed to win back the presidency through the conservative republicans Ronald Reagan and his successor George W. Bush over a period a twelve years (1980-1992). Echter, de republikeinen beheerd terug te winnen door middel van het voorzitterschap van de conservatieve republikeinen Ronald Reagan en zijn opvolger George W. Bush loop van een periode die een twaalf jaar (1980-1992). Both republicans presided over administrations championing supply-side economic programs of budget and tax cuts. Zowel republikeinen voorgezeten overheidsdiensten opkomen aanbodzijde economische programma's van de begroting en de lastenverlichting. President Reagan was also the key figure in presiding over the largest military buildup during peace time in American history. President Reagan was ook de sleutelfiguur in het voorzitterschap van de grootste militaire Opbouw tijdens de tijd van vrede in de Amerikaanse geschiedenis.

Top 5 historical facts of republican party Top 5 historische feiten van de republikeinse partij